கவிஞர் ஜீவி Kavignar Geevee

அவரை படரக்

அவரை படரக்
கை கொடுக்கிறது
முருங்கை

அழுக்கைச் சாப்பிட்டுக்
குளத்தைச் சுத்திகரிக்கிறது
மீன்

தன்னையே உருக்கி
ஒளி கொடுக்கிறது
மெழுகுவர்த்தி

இரண்டு தாள்களை
இணைக்கப் பயன்படுகிறது
குண்டூசி

தின்று தீர்க்கிறோம்
வாழ்க்கையை

வளரும் செடியின்

வளரும் செடியின்
கிளைகளை முறிப்பான்
முருகேசன்
அடுத்தவன் பம்பரத்தை
ஆணியால் குத்துவான்
முத்தலிப்பு
புதுப்பேனாப் பார்த்தால்
நிப்பை உடைப்பான்
சப்பாணி
பட்டாம் பூச்சியின்
இறக்கைகளைப் பிய்த்து
சந்தோ~ப்படுவான்
அந்தோணிசாமி
கால்பந்து விளையாட்டில்
அடுத்தவன் காலைத்
தட்டி விடுவான் தங்கராசு

பிள்ளைகள் பிராயத்தில்
விளையாட்டாய்ச் செய்வதை
வினயமாய்ச் செய்கிறார்கள்
பெரியவர்கள்.

விளக்குகளை விடவும்

விளக்குகளை விடவும்
இருட்டையே நம்புகிறார்கள்
பலூனைப் பெரிதாக்கவே
பயன்படுகிறது காற்று
நதி போலவே
நடந்து கொள்கிறது
சாக்கடை
கை குலுக்குவதைவிடவும்
நகங்களால் கீறவே
விரும்புகிறார்கள்
புத்தகங்கள் படிப்பதில்லை
பூக்களோடு சிரிப்பதில்லை
நிலா ஒளிபரப்பு
எவருமே பார்ப்பதில்லை
கரன்சிகளை எண்ணியே
கழிகின்றன நிமிடங்கள்